Home

Nu ik dit schrijf zit ik al weer 5 dagen in Zuid-Afrika en dat begin ik langzaam te beseffen. Omdat je eigenlijk altijd bezig bent en wat te doen hebt vliegt de tijd voorbij en besef ik me dat ik al bijna op 25% van de hele reis zit! Daar wil ik maar niet te lang over nadenken. (Al mis ik jullie natuurlijk wel allemaal enorm!!)
 
Maandag heb ik samen met Mark, de vrijwilligerscoördinator van het project, Tara, de derde vrijwilliger, opgehaald op het vliegveld. Terug in het appartement heeft hij ons veel verteld over de geschiedenis van Zuid-Afrika en de apartheid, een fenomeen waar je hier nog steeds veel van merkt. Zo is de hele stad ingericht op het scheiden van de verschillende huidskleuren waardoor wij, wonend in een witte wijk, ook nauwelijks zwarte mensen zien, en je in een zwarte wijk ook nauwelijks witte mensen ziet. Ook gaf hij of allerlei formulieren om in te vullen en door te lezen over het project.

Het is heel moeilijk om te geloven, maar over een maand zit ik gewoon al in Port Elizabeth, Zuid Afrika, wat betekend dat ik over minder dan een maand gewoon al in het vliegtuig zit!

Ik heb ontzettend veel zin om te vertrekken, maar ben ook best zenuwachtig over hoe het zal zijn als ik er eenmaal ben. Toen ik 12 was zijn we op vakantie naar Zuid - Afrika geweest, en hebben we van een afstand de krottenwijken zien staan. Ik weet nog dat ik dacht: wat erg! Je zal daar maar wonen, maar als 12 jarig meisje houdt het daar dan ook wel weer op, het maakt indruk, maar echt bevatten wat het leven in een krottenwijk inhoud kan je zeker dan nog niet. Eigenlijk denk ik dat ik dat nog steeds niet kan.